... دوغکی..."

عطر ِ عجیب ِ سفسطه های ِ بد ِ "رقیب"

تندی ِ بوی ِ مغلطه های ِ شبی عجیب!

 

تکرار ِ خیس ِ مشغله های تصنّعی...

تردید ِ تلخ ِ ملعبه های تفنّنی...

 

گیجی ِ ترد ِ غمبرک ِ مرد ِ شب نما!

تندیس ِ هیز ِ روح ِ از امشب ز من جدا!

 

بر بخت ِ شوم ِ خفته به دیوار استکان!

تجدید ِ عنقریب ِ تو از ترس ِ امتحان!

 

"از بوس ِ لوس ِ شیطنت آمیز پیچ ِ پُل!"

تا بغض ِ  گُنگ و مبهم   ِ" آنمرد"  ِ  پشتِ رُل!

 

همراه ِ اسم ِ رمز ِ شب ِ پادگان ِ ترس

من بودم و نگاه ِ تو و یک کلاس ِ درس!

 

تکرار ِ خاطرات ِ سکوت ِ کنار ِ "قبر!"

فریاد ِ موش ِ صورت من، در نقاب ِ "بَبر!"

 

لبهای صامت ِ کسی از جنس ِ کودکی...

احساس ِ ترس و وحشت ِ گند ِ عروسکی!

 

مشکوک ِ کوک ِ ساز مخالف  به حرفهات!

منقوش ِ نقش ِدلبرکی ، توی فکرهات!

 

از نبض ِ هرز ِ جمعه ِ بی خواب ِ ردّ پات

حالم!به هم..."به هم بخور" از درج ِ "خاطرات"....

 

 

حالم بده...خارج از تصور، بده!

من تیزی ِ سخت و دردناک ِ راست رو

ترجیح می دم به لطافت ِ کوتاه و گذرا ی "دروغ"

و حقیقت اینه که با اولین دروغ ، پایه ها سست می شن و چرخ دنده ها...گیج!

و گاهی یه فرصتهایی پیدا می شن که آدم دلش می خواد بدونه...این چندمین دروغ بود؟!!!

واقعا چندمیش بود؟

......

بگذریم...کاش می شد به مهتاب ِ قصه  گفت:

جمله های قصه های قشنگ، فقط واسه خواب کردن بچه هاست!

خیلی به آسمون اعتماد نکن...

اینجا به هیچکس اعتماد نکن!

......................

 

یه جمله...فقط یه جمله برام بنویسین که با همیشه فرق کنه...

 

/ 32 نظر / 11 بازدید
نمایش نظرات قبلی
حميدرضا

سلام . من به روز شده ام با : " شعر ، شب ، شهر " ...

شهاب ثاقب

شايد اين همان جمله اي باشد كه مي خواستي : وقتي كه از ريتم و قافيه و تلاش براي ادامه دادن آنها خلاص شدي ، تو دردت پيدا و بينا مي شويد ... مي داني وقتي دو نابينا با يكديگر مي جنگند فقط به يكديگر زخم مي زنند و البته اين وسط ريتم و قافيه دارند روي زخم هاي تو را مي كنند ، فقط روي زخمهات را مي كنند ...

زمزمه هاي قلب من (قاصدك)

کوچه های قدیمی را باریک میساختند تا آدمها به هم نزدیکتر شوند حتی در یک گذر ما انسانها اکنون چقدر از هم دوریم!

صحرا

..... اين واژه ها تنها سكوتيست كه در چشم شما فرياد مي كشم در سرخي شعر زردي شاعر را دريابيم قيام كن پيغمبر بي كتاب و به خورشيد سلام دلم مي سوزد سايه ات كم نشود براي شعر گفتن واژه ها عقيم اند شهوت ميخواهد و بستر تا از عشق احساسي را آبستن شوي كه چشمانش آبيست هو121 يا علي در بند دنيا نيستم بنده ي لبخند دنيا نيستم توكل داشته باش به اوني كه اين جبرو تو كاسه ي صبر كوچيك ما ميريزه خودش مي دونه داره چيكار مي كنه درست مي شه و يك دعا خدايا بنده اي اگر باعث شد به دروغ و از روي حسادت كسي از چشم ديگري بيفته . .نمي دونم يه كاريش كن دست خودت

گلی

زندگی را تو بساز نه بدان ساز که سازند و پذیری بی حرف ..زندگی یعنی جنگ تو بجنگ ..زندگی یعنی عشق تو بدان عشق بورز[لبخند]

نمیدونم چی بگم.حسی میان لذت و درد.لذت،چرا که کاغذ حس رو درک کرده.درد چرا که مهمون شده

ماه دیس

فقط یک جمله : " که عشق آسان نمود اول ... "

زمزمه هاي قلب من (قاصدك)

شادی , پروانه ای است که هر چه تقلا کنی نمی توانی ان را شکار کنی , باید آرام باشی تا روی شانه ات بنشیند , شانه هایت پر از پروانه ...

مهیار

یه جمله چون گفتی دروغ نگیم هیچوقت فرقی نمی کنه حتی این جمله ی بالا هم که در پی نو آوری است در واقع تکراریه